Aralık 11, 2013

Ne/Desem/Yalan

Bitiyor hikâyeler. Kafada birkaç anı fotoğrafı, gif mi desem pek de bilmedim. 
Adsız yaşlı balıkçı, Haluk Bilginer ve Müşfik Kenter karışımı bir ses tonunda şiirler de okundu bitti, ikindi ezanına karışarak. Filmlerim geçti hayatımın önünden, kare kare; netleşmeyi bekleyerek çoğun karelerin her biri. Elimde, ayağımda, birmilyoncudan aldığım küçük aynadaki adamda ne kaldı? 
Bilmedim. 
Adam ki sadece yüzden ibaretti. Onu da yüzsüzlüğün rahminde kaybetti. Rahim, gerçek olan tek yer oksijenli kara parçasının aksine. İnsan, doğmamışken aslında en olmuş hâldeydi. Olmuş, olmamış ve ölmüş adlı 3 hâlini buldu insanın biliminsanları. Tarih: Bir/Cümle/Öncesi. Bana fısıldadılar fakat unuttum, epey zaman geçti üstünden. Şimdi ne desem yalan, 
bil/e/medim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder